این پست رو به خاطر کسی می نویسم که خیلی دوستش دارم. که همه مون خیلی دوستش داریم... همه ی ما شاگرداش!
دلم نمیخواد فقط جای یه تبریک باشه... تبریک رو قبلاً بهش گفته م – هرچند دیر!-
می خوام بگم:
به خاطر تک تک لحظه هایی که توی اسلاید چهار یخ زده باهات گذروندیم، ...
به خاطر همه ی چیزهایی که ازت یاد گرفتم...
به خاطر همه ی تحولی که توی دیدنم ایجاد کردی،...
و به خاطر همه ی رفاقتی که تا به حال از هیچ کدوممون دریغ نکردی، یه جمله بهت بدهکارم:
(( بهت افتخار میکنم رفیق ))
و نه فقط برای جایزه ی سیب طلای تصویرسازی براتیسلاوا - که برای اونی که هستی...
فرشید شفیعی!
+ نوشته شده توسط شمیم ولیان
|
